تاریخ انتشار:۰۱ فروردین ۱۳۹۵در ۶:۱۲ ق.ظ کد خبر:920 تعداد بازديد: 106108 بازدید

نوشته پارک علم و فناوری خلیج فارس

تجاری سازی چیست

image_pdfimage_print

بي اغراق يكي از پيچيده ترين مراحل نوآوري، مرحله انتقال يافته‌هاي تحقيقاتي به عرصه بازار و توليد است كه با عنوان «انتقال فناوري از تحقيقات به توليد» شناخته مي‌شود. واقعيت اين است كه هيچ الگوي قطعي و عمومی در اين زمينه وجود ندارد. فرايند تجاري‌سازي فناوري‌هاي جديد، فرايندي پيچيده، نامنظم و تصادفي است و براي هر فناوري جديد مشكلات و ويژگي‌هاي خاص خود را دارد.
تجاري‌سازي موفق فناوري حداقل نيازمند به تقاضاي كافي، برتري بالقوه فناوري براي پاسخگويي به آن تقاضا و يك سازمان يا فرد كارآفرين با منابع و توانمندي‌هاي مديريتي و بازاريابي مناسب براي تحويل محصول نهايي به بازار است. يكي از مهم‌ترين اركان فرايند تجاري سازي فناوري، بازاريابي فناوري است. بازاريابي فناوري از نوع بازاريابي تعاملي است، بدين معني كه كيفيت فناوري تا حد زيادي به كيفيت تعامل فروشنده و خريدار بستگي دارد.

شركت‌هاي دانش‌بنيان به دلیل نوپا بودن به‌جز مساله تامين مالي، با مشكلات ديگري همچون نداشتن تجربه، دسترسي نداشتن به بازار مناسب براي محصولات خود، نبود امكان استفاده از خدمات بانكي همچون ضمانت نامه و … دست و پنجه نرم مي‌كنند. پارک علم و فناوری براي رفع اين مشكلات خدمات متعددي ارائه مي‌نمايد كه ضمن كارآيي مناسب، هزينه بسيار پاييني براي ايشان در بر خواهد داشت. از جمله اين خدمات، بازاریابی محصولات دانش‌بنیان است.
دسترسي به بازارهاي داخلي و خارجي آرزوي هر شركت تازه تاسيس است. شركت‌هاي نوپاي دانش‌بنيان عموماً ارتباط چنداني با بازار محصول خود نداشته و صرفاً مقوله توليد و امكان‌پذيري آن مدنظر ايشان بوده است. پارک علم و فناوری خلیج فارس با بروزکردن استراتژی‌های تجاری‌سازی و بازاریابی به شرکت‌های زیرمجموعه خود برای تجاری‌سازی محصولات کمک می‌کند و با ارائه خدمات تخصصي مختلف، اين امكان را دارد تا ضمن ارائه مشاوره بازاريابي به شركت‌هاي نوپا، خدمات بازارسازي و جلب مشتريان جديد براي محصولات اين شركت‌ها را نيز با همكاري مشاوران بازارياب خود انجام دهد.

تجاری‌سازی و اقتصاد دانش‌بنیان

تجاری‌سازی فناوری نقش کلیدی در فرآیند ثروت‌آفرینی در اقتصاد دانش‌بنیان دارد. زنجیره اقتصاد دانش‌بنیان بدون حلقه­ تجاری‌سازی دانش و فناوری، در فاز تحقیق و توسعه باقی می‌ماند.

رمز بهره‌مندی جامعه از دستاوردهای دانشگاه‌ها و مراکز پژوهشی در توجه ویژه به این حلقه نهفته است. مطابق نمودار زیر، تجاری‌سازی دانش، فرآیندی پویاست که با بررسی پیوسته بازار تقاضا، تغییرات فناوری، سبک زندگی و استانداردهای مصرف ارتباط تنگاتنگ دارد. مشابه هر فعالیت صنعتی، بازخوردهای مصرف‌کننده و بازار به تحقیق و توسعه در کسب و کار دانش‌بنیان جهت می‌دهد و نوآوری بیشتری می‌آفریند.

واژه تجاری‌سازی، واژه‌ای سهل و ممتنع است، سهل از این بابت که هر کسی با اندک آشنایی با علم اقتصاد مهندسی می‌داند که هر کالایی پس از تولید باید راه خود را به بازار و مصرف کننده باز کند.
اما تجاری‌سازی فرآیندی بسیار پیچیده، فنی و چالشی است. برای کالاهای دانشی که سهم نوآوری در آنها بالاست، ریسک تجاری سازی به مراتب بالاتر از کالاهایی است که شناخت کافی از آنها در بازار و جامعه وجود دارد.

کالای با سطح فناوری بالا (High Tech) معمولاً از یک سو با حاشیه سود بالا و از سوی دیگر با ریسک سرمایه بالا همراه است. در مقابل، کالای با سطح فناوری متوسط یا پایین (Low & Mid Tech) معمولا حاشیه سود کمتری دارد، ولی به دلیل عواملی چون شناخت کافی مصرف کننده از کالا، تبلیغات کافی، استانداردسازی، خدمات پس از فروش و … محصول از حاشیه امنیت بیشتری در بازار مصرف برخوردار است.

فن‌آفرینان تولید کننده کالاهای برتر چنانچه با اقتضائات بازار این کالاها آشنا نباشند ممکن است در اولین مواجهه با واکنش بازار دچار دوگانگی شوند: چگونه است که جامعه به کالای آنها اقبال نشان نمی‌دهد؟

پاسخ به این پرسش ساده است: جامعه باید کالا را بشناسد و به آن اعتماد کند. اعتمادسازی برای کالاهای دانش‌بنیان مستلزم صرف هزینه در معرفی مناسب کالا، گرفتن استانداردهای لازم، ثبات شرکت تولید کننده، خدمات پس از فروش، تنوع کالا برای انطباق با ذائقه و سلیقه مصرف کننده، تغییر به موقع استراتژی تولید و قیمت رقابتی مناسب با قدرت خرید مصرف کننده است.

تولید کننده کالای دانش‌بنیان با درک این واقعیت‌ها، همواره بخشی از درآمد خود را صرف تحقیق، توسعه و نوآوری در تولید کالاهای جدید و بهبود کالاهای موجود می‌کند. این هزینه، سرمایه‌گذاری شرکت برای آینده و رمز موفقیت آن در بازار و بخشی از فرآیند تجاری‌سازی است.

نکته دیگر در فرآیند تجاری‌سازی، استراتژی شرکت در استفاده از تسهیلات بانکی (اعم از تسهیلات صندوق نوآوری یا سایر بانک‌ها) است. تجربه بسیاری از شرکت‌های موفق حاکی از این است که این شرکت‌ها وابستگی حداقلی به تسهیلات دارند و استفاده از تسهیلات را محدود به موارد خاص می‌کنند.

دکتر رضا آذین، رئیس بنیاد نخبگان استان بوشهر، ۱۳۹۳/۱۰/۰۳،


ارسال نظر

Go to TOP